
Μιλάμε φυσικά για την εποχή των μεγάλων ανατροπών, για την εποχή της διάλυσης της ΕΣΣΔ και της μετάβασης από τον "υπαρκτό σοσιαλισμό" σε μια νέα εποχή όπου κάθε αξία και κάθε κατάκτηση του παρελθόντος έπρεπε να σβηστεί από τη μνήμη των πολλών.
Σε αυτό το βίντεο επιλέξαμε να χρησιμοποιήσουμε υλικό από το προηγούμενό μας σχετικό "κολλάζ" "Priroda - 8080 (Sovietwave) /Sergei Krikalev, the last Soviet citizen" () με τη μουσική επένδυση ενός retrowave /synthwave δημιουργού, του Psychowsky.
Η διαφορά στο οπτικό του πράγματος αφορά την χρονική τοποθέτηση των γεγονότων με τέτοιο τρόπο σαν να θέλουμε ο χρόνος να γυρίσει πίσω ώστε να αποφευχθεί το τραγικότερο όλων των τότε γεγονότων: Η διάλυση της ΕΣΣΔ...
Δεν επιλέξαμε να κάνουμε "reverse" και στην εικόνα, προκειμένου να είναι καθαρή νοηματικά τόσο η ροή της ιστορίας, όπως αυτής εξελίχθηκε, αλλά και το δικό μας νόημα, όπως το περιγράψαμε.
Ακολουθεί ένα mini χρονολόγιο των βασικών για εμάς στιγμών του περιπετειώδους ταξιδιού του Κρικάλεφ και των πολιτικών γεγονότων που έπαιξαν κύριο λόγο στην εξέλιξη του διαστημικού του αυτού ταξιδιού.
19/5/1991. Εκτόξευση του Soyuz TM-12 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Επιβαίνοντες: Σεργκέι Κρικάλεφ, Ανατόλι Αρτσεμπάσκι και η Βρετανίδα Έλεν Σάρμαν.
Μία εβδομάδα μετά επιστρέφει στη Γη η Βρετανίδα μαζί με τους αστροναύτες του Mir, τους οποίους αντικατέστησαν τα μέλη της αποστολής.
Ο Κρικάλεφ κι ο Αερεμπάσκι που έμειναν πραγματοποίησαν εκτός των άλλων και έξι διαστημικούς περιπάτους έξω από τον σταθμό για πειράματα και επισκευές.
Ιούλιος 1991. Πλησιάζει η στιγμή χρονικής λήξης της αποστολή ώστε να προγραμματιστεί η άμεση αντικατάστασή τους. Οικονομικές δυσχέρειες οδηγούν στην παράταση παραμονής τους μέχρι τον Οκτώβριο.
Αύγουστος 1991. Κίνηση εντός του ΚΚΣΕ κατά του προέδρου Γκορμπατσόφ και της πολιτικής αποδόμησης της χώρας, η οποία κράτησε τρεις μέρες με ανεπανόρθωτες συνέπειες για τη χώρα.
Η διαδικασία συνολικής αποδόμησης της ΕΣΣΔ που απέκτησε μετά το χαρακτηρισμένο από τη Δύση "πραξικόπημα" φρενήρη ρυθμό, προκάλεσε έντονο προβληματισμό σε σχέση με την κυριότητα του βασικού κοσμοδρομίου του Σοβιετικού διαστημικού προγράμματος. Το Μπαϊκονούρ βρισκόταν στο έδαφος της ΣΣΔ Καζακστάν, πράγμα που θα οδηγούσε σε απόσπασή του από τη διαστημική υπηρεσία από τη στιγμή που το Καζακστάν ήταν έτοιμο προς αποχώρηση από την ΕΣΣΔ. Για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο, η κυβέρνηση Γκορμπατσόφ πρόσφερε στο έτοιμο προς ανεξαρτητοποίηση Καζακστάν τη δυνατότητα ένας από τους αστροναύτες του να ταξιδέψει στον Mir στην επόμενη αποστολή.
2/10/1991. Καταφθάνει στον Mir η αποστολή Soyuz TM-13. Επιβαίνοντες: ο Καζάκος Αουμπακίροφ (με τα χρώματα ακόμη της ΣΣΔ Καζακστάν), ο Αυστριακός Βιεχμπόκ και ο Ρώσος Βόλκοφ (με τα χρώματα της ΕΣΣΔ). Όμως ο Αουμπακίροφ είχε πολύ μικρή εμπειρία και δεν είχε εκπαιδευτεί για μακροχρόνια παραμονή στο διάστημα. Φυσικά δεν ετίθετο ακόμα θέμα μακράς παραμονής στον Μιρ κάποιου μη Ρώσου ή καλύτερα Σοβιετικού κοσμοναύτη, όπως ο Αυστριακός Βιεχμπόκ. Έτσι, ο Αουμπακίροφ και ο Βιεχμπόκ μαζί με τον Αρτσεμπάσκι θα επιστρέψουν στη Γη στις 10/10. Ωστόσο, ο Κρικάλεφ και ο Βόλκοφ θα πρέπει να παραμείνουν στον διαστημικό σταθμό Μιρ, ο οποίος δεν μπορούσε να μείνει χωρίς πλήρωμα.
Για τον Κρικάλεφ οι τρεις μήνες έγιναν πέντε και τώρα ήταν άγνωστο πότε θα μπορούσε να επιστρέψει στη Γη. Καθ’ όλη την διάρκεια αυτής της παραμονής, ο Κρικάλεφ μπορούσε να μιλά σύντομα με την σύζυγό του, Έλενα, η οποία εργαζόταν στο κέντρο διαστημικού ελέγχου.
Η καταρρέουσα ΕΣΣΔ δεν είχε τους οικονομικούς πόρους για να οργανώσει μια νέα αποστολή ώστε να αντικαταστήσει τον Κρικάλεφ. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να βρει χρήματα, η Ένωση πωλούσε εδώ και καιρό θέσεις στον Μιρ στη Δύση. Έτσι κατάφερε να ταξιδέψει ο Βιεχμπόκ.
25/12/1991. Ο Γκορμπατσόφ υποβάλλει την παραίτησή του και στις 26/12/1991 η ΕΣΣΔ επισήμως παύει να υφίσταται ως κράτος...
Η αντικατάσταση της ΕΣΣΔ από μια χαλαρή αρχικά Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών έκανε πράξη τον φόβο των στελεχών του διαστημικού προγράμματος σε σχέση με την κυριότητα του Μπαϊκόνούρ.
Το κοσμοδρόμιο πέρασε στα χέρια του Καζακστάν, το οποίο ωστόσο δε μπορούσε να το αξιοποιήσει. Ο μόνος άμεσα ενδιαφερόμενος δε θα μπορούσε να είναι άλλος από την διάδοχο του Σοβιετικού διαστημικού προγράμματος, τη Ρωσική υπηρεσία "Roscosmos". Το αντίτιμο για την χρήση του κοσμοδρομίου από τους Ρώσους ήταν υπέρογκο, αλλά η καταβολή του ήταν μονόδρομος...
25/3/1992. Μετά από αμέτρητα εμπόδια και καθυστερήσεις, ο Κρικάλεφ κατάφερε και επέστρεψε στη Γη με την χρηματοδοτούμενη από τη Γερμανία αποστολή Soyuz TM-14.
#Sovietwave